Miasto to racjonalizacja i masowa skala. Także w zabijaniu. Miejska rzeźnia to przemyślany mechanizm o wysokiej wydajności, którego architektura wywołuje straszne skojarzenia.

Rzeźnia Miejska w Lublinie, wybudowana i oddana do eksploatacji w 1929 r. Lublin 1929, NAC, Sygnatura: 1-G-2043-1

Rzeźnia w Ostrowie Wielkopolskim, Ostrowiec Wlkp, brak daty (1919-1939), NAC, Sygnatura: 1-G-2047

Państwowa Rzeźnia Eksportowa w Dębicy. Dębica 1929, NAC, Sygnatura: 1-G-2038-1

Rzeźnia Miejska w Lublinie, wybudowana i oddana do eksploatacji w 1929 r. – wnętrze hali uboju bydła rogatego. Lublin 1929, NAC, Sygnatura: 1-G-2043-3

Wnętrze rzeźni. Półtusze wiszące na hakach. Warszawa 1941, NAC, Sygnatura: 2-6638

Państwowa Rzeźnia Eksportowa w Dębicy – bekoniarnia. Dębica 1929, NAC Sygnatura: 1-G-2038-2

Rzeźnia Miejska w Krakowie – fragmenty wnętrza. Kraków 1929, NAC, Sygnatura: 1-G-2042-2

Zdjęcia są stare i czarno-białe, ale nie tylko dlatego pojawiają się skojarzenia z projektem masowej zagłady.  O pokrewieństwie Holokaustu i mordowania zwierząt pisali jak wiadomo Isaac B. Singer i Peter Singer, echo ich doświadczenia jest też w tych zdjęciach. Najgorsze w tym wszystkim jest poczucie, że jako mięsożerca sam nie umiem przerwać zabijania.

Reklamy