Zgodnie z tradycją chrześcijańską przechowywana w katedrze św. Piotra w Trewirze tunika jest tą samą tkaną szatą, o którą żołnierze rzucili los po ukrzyżowaniu Chrystusa (J, 19-24). Sceptyczny umysł odnajduje kilka konkurencyjnych tradycji, wskazujących na inne miejsca przechowywania świętej szaty Chrystusa: Argenteuil (Francja), czy Sweti Cchoweli (w mieście Mccheta, Gruzja). Jak czytamy na ulotce dostępnej w katedrze, żadne badania nie mogą potwierdzić autentyczności tuniki. Niemalże wprost powiedziane jest, że świętość relikwii istnieje w spojrzeniu i w myśli wierzącego. Projekt prezbiterium, sposób wyeksponowania umieszczonej tam sukni, stulecia powtarzanych rytuałów, a przede wszystkim odległość wiernych od relikwii są wyrazem świętości, wobec której nawet sceptyczny umysł raczej nie przechodzi obojętnie. Świętość miejsca jest nie tylko w myślach wierzącego, jest także w historii praktyk, w planie przestrzeni i dystansie, jaki dzieli nas od sacrum.

O miejscach świętych w politycznych praktykach, o desakralizacji i resakralizacji, o religijnym i niereligijnym sacrum w miastach Polski i Niemiec rozmawialiśmy wczoraj w Trewirze, podczas niemieckiego kongresu DGS w Trewirze. Mamy nadzieję, że z tekstów tam wygłoszonych powstanie książka.

IMG_2218 IMG_2211

IMG_2188

Advertisements